Diam tak diam dah dua hari kita posa. So fast lah masa aku rasa. So far Alhamdulillah, tak dak TERminum or TERmakan lagi. Dulu dulu selalu terlupa. Letih letih pastu terus minum ayaq cam tak bersalah. Tapi memang tak salah kan kalau kita tak ingat.
Pagi tadi dah lepaih sahur, aku baca niat posa. "Nawaitu saumaghadin an ada'I fardhu shahri ramadhana hazihissanati lillahi ta'ala". Dan tetiba tu jugak aku teringat kat bapak. Aku rindu kat bapak. And mak too. Dulu masa kecik kecik lepaih sahur ja, bapak nanti ajaq aku niat posa. Bilik aku sebelah bilik bapak and dinding bilik tu macam partition. Ataih tu kerewang so ada la lubang. So bapak nanti baca niat posa kuat kuat and aku akan sahut macam ni;
bapak : nawaitu..
aku : nawaitu..
Macam tu la sampai abih. Walaupon aku hafai niat posa aku tetap akan baca ikut bapak. So tiap tiap hari sepanjang 30 hari tu akan dengaq lah aku ngan bapak bersahut sahut. I miss that. Sedih.
Sedih sangat bila tengok orang lain ada lagi mak bapak. Walaupon dah kawin, dah ada family, ada mentua, perasaan dia tetap lain dengan ada mak bapak sendiri. Tak sama tau. Tambah sedih bila dengaq cerita macam macam pasai anak anak yang tak hormat mak bapak sendiri. Susah sangat kah? Tulah orang tua tua ada cakap, sorang mak bapak boleh jaga 10 orang anak tapi 10 orang anak belom tentu boleh jaga sorang mak bapak. Yang sanggup buang mak bapak, yang tak mengaku mak bapak. Pasai apa eh? Pasai dah kaya sangat kah? Pasai pangkat besaq sangat kah? Malu kat orang mak bapak kita kampung kah? Haih, tak tau lah orang orang zaman lani ni.
Pagi tadi dah lepaih sahur, aku baca niat posa. "Nawaitu saumaghadin an ada'I fardhu shahri ramadhana hazihissanati lillahi ta'ala". Dan tetiba tu jugak aku teringat kat bapak. Aku rindu kat bapak. And mak too. Dulu masa kecik kecik lepaih sahur ja, bapak nanti ajaq aku niat posa. Bilik aku sebelah bilik bapak and dinding bilik tu macam partition. Ataih tu kerewang so ada la lubang. So bapak nanti baca niat posa kuat kuat and aku akan sahut macam ni;
bapak : nawaitu..
aku : nawaitu..
Macam tu la sampai abih. Walaupon aku hafai niat posa aku tetap akan baca ikut bapak. So tiap tiap hari sepanjang 30 hari tu akan dengaq lah aku ngan bapak bersahut sahut. I miss that. Sedih.
Sedih sangat bila tengok orang lain ada lagi mak bapak. Walaupon dah kawin, dah ada family, ada mentua, perasaan dia tetap lain dengan ada mak bapak sendiri. Tak sama tau. Tambah sedih bila dengaq cerita macam macam pasai anak anak yang tak hormat mak bapak sendiri. Susah sangat kah? Tulah orang tua tua ada cakap, sorang mak bapak boleh jaga 10 orang anak tapi 10 orang anak belom tentu boleh jaga sorang mak bapak. Yang sanggup buang mak bapak, yang tak mengaku mak bapak. Pasai apa eh? Pasai dah kaya sangat kah? Pasai pangkat besaq sangat kah? Malu kat orang mak bapak kita kampung kah? Haih, tak tau lah orang orang zaman lani ni.
Aku suka sangat baca cerita Chics dengan mak dia. Best. Macam cerita lawak kadang kadang. Dia ngan mak dia macam kengkawan and I like that. Aku ngan bapak dulu pon macam tu. Sampai kadang kadang tu orang macam tak percaya yang aku dok cakap telefon ngan bapak aku. Depa ingat aku cakap ngan kawan. I cannot imagine cemana kalau arwah mak aku hidup lagi. Boleh ka aku jadik macam kawan ngan dia? Aku tak rasa kot sebab arwah mak aku memang garang nak mamps! Heh. Tapi aku tak leh kata jugak, aku cuma kenai mak aku pon 6 tahun saja. Apa lah yang aku ingat besaq tu kan. Tapi aku tetap sayang mak aku.
Tadi aku tengok berita. Dato' Shahrizat kata lani kalau sapa sapa yang buang anak boleh kena hukuman mandatori. 30 tahun jail kalau baby hidup and hukum gantung kalau baby meninggal. Kalau lepaih ni ada jugak yang buang baby aku tak tau la jeneih apa manusia tu. Hati kaudu saja yang sanggup buat camtu kot eh.
Eh ok lah... aku nak kena layan Lil D buat homework sat. Kesian dia, dah la selsema tapi masih lagi nak posa. Semalam masa nak bukak posa siap menangieh sebab teh o panaih. Dah lembik lunyai badan badan. Heh. Tak pa lah at least dia nak posa kan.
notasiku : rajin pulak aku update blog, heh.
